Παγκόσμια Ημέρα Γονέων

Η Παγκόσμια Ημέρα Γονέων γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Ιουνίου, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ του 2012, ως φόρος τιμής στους γονείς όλου του κόσμου. Η ημέρα αυτή παρέχει μια ευκαιρία να αναδειχθούν οι προσπάθειες, οι θυσίες και η αγάπη που οι γονείς αφιερώνουν στα παιδιά τους.

Η ευημερία των γονέων με παιδιά με αναπηρία σχετίζεται σημαντικά με τη συμμετοχή σε καθημερινές δραστηριότητες στην κοινότητα, οι οποίες συνδιαμορφώνουν την Ποιότητα Ζωής (ΠΖ) τους. Παρόλο που η ΠΖ σε οικογένειες με παιδιά με αναπηρία έχει διερευνηθεί εκτενώς, παραμένουν λιγοστές οι μελέτες που εξετάζουν την ΠΖ βάσει των ψυχοκοινωνικών προκλήσεων που αντιμετωπίζουν κατά τη συμμετοχή τους σε καθημερινές δραστηριότητες. Η παρούσα εργασία επιχειρεί μία θεωρητική προσέγγιση της ΠΖ υπό το πρίσμα των καθημερινών εμπειριών δραστηριοτήτων γονέων με παιδιά με αναπηρία. Στο πλαίσιο αυτό, αναδεικνύεται πως το κοινωνικό στίγμα επιδρά ανασταλτικά όσον αφορά την πρόσβαση και συμμετοχή σε καθημερινές δραστηριότητες, και ως εκ τούτου αποτελεί αρνητικό κοινωνικο–περιβαλλοντικό παράγοντα ΠΖ. Η ερευνητική ανάδειξη εμπειρικών συσχετίσεων μεταξύ της ΠΖ γονέων με παιδιά με αναπηρία και των ψυχοκοινωνικών παραγόντων που περιορίζουν τη συμμετοχή τους στην κοινωνική ζωή δύναται να καθοδηγήσει νέες στρατηγικές Εργοθεραπευτικής υποστήριξης της μαθητικής κοινότητας με εστίαση στην οικογένεια.

(...)

Διαχρονικά το κοινωνικό στίγμα έχει αναδειχθεί ως σημαντικός ανασταλτικός παράγοντας για την κοινωνική ένταξη και τη συμμετοχή των οικογενειών με παιδιά με αναπηρία σε καθημερινές δραστηριότητες. Επιπλέον, έχει τεκμηριωθεί η αρνητική επίδρασή του στην ψυχική ανθεκτικότητα, την αυτό-αντίληψη των γονέων, καθώς και στη συνολική ΠΖ της οικογένειας. Η ΠΖ των γονέων παιδιών με αναπηρία καθορίζεται από ένα ευρύ φάσμα ατομικών, διαπροσωπικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και θεσμικών παραγόντων. Η ενίσχυση της κοινωνικής υποστήριξης και της ένταξης, η προώθηση πολιτικών φιλικών προς την οικογένεια και η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας ως προς το στίγμα της αναπηρίας αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την υποστήριξη των γονέων και τη βελτίωση της ΠΖ εκείνων και των παιδιών τους. Η Εργοθεραπεία αναδεικνύεται όχι μόνο ως θεραπευτικό αλλά και ως κοινωνικά μετασχηματιστικό επάγγελμα, το οποίο δύναται να προάγει την ΠΖ γονέων με παιδιά με αναπηρία μέσα από την ενδυνάμωση, την άρση του κοινωνικού στίγματος και την προώθηση της συμμετοχής σε ουσιαστικές καθημερινές δραστηριότητες. Μέσω της αναγνώρισης των γονέων ως ειδικών της οικογενειακής εμπειρίας και της δέσμευσης σε αξίες κοινωνικής δικαιοσύνης, η Εργοθεραπεία δύναται να διαμορφώσει συνθήκες όπου η ευημερία δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά κοινό δικαίωμα. Ωστόσο, παρά τη σταδιακή αναγνώριση της σημασίας της οικογενειακής εμπειρίας στον χώρο της αναπηρίας, η ελληνική βιβλιογραφία παραμένει περιορισμένη, ειδικά σε ό,τι αφορά τις βιωματικές διαδρομές των γονέων και τον τρόπο με τον οποίο αυτές επηρεάζουν την ευημερία και την κοινωνική τους ένταξη. Είναι, λοιπόν, εμφανές ότι μία Εργοθεραπευτική προσέγγιση στην ΠΖ των γονέων παιδιών με αναπηρία δύναται να αποτελέσει ένα ιδιαίτερα γόνιμο πεδίο ερευνητικής εμβάθυνσης στο πλαίσιο της ελληνικής πραγματικότητας. Συμπερασματικά, οι παραπάνω διαπιστώσεις καθιστούν απαραίτητη την εφαρμογή κοινωνικοπολιτικών πρωτοβουλιών και παρεμβάσεων που θα ενισχύουν τον ρόλο της Εργοθεραπείας, καθιστώντας αυτή ένα από τα βασικά μέσα για την καταπολέμηση του στίγματος, την κοινωνική ευαισθητοποίηση και την υποστήριξη των οικογενειών με παιδιά με αναπηρία, συμβάλλοντας στην ΠΖ των γονέων με παιδιά με αναπηρία.

ΠΗΓΗ