Η 15η Οκτωβρίου έχει παγκοσμίως καθιερωθεί ως η ημέρα εορτασμού του «Λευκού Μπαστουνιού», με στόχο τη διάδοση της μεγάλης σημασίας της χρήσης του και την ευαισθητοποίηση του κοινού στην προσπάθεια των ατόμων με προβλήματα όρασης για μια πιο ανεξάρτητη διαβίωση, αλλά και για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που συναντούν στην καθημερινή μετακίνησή τους.
Η παρούσα εργασία εξετάζει την κοινωνική πραγματικότητα της οπτικής αναπηρίας στην Ελλάδα και την Κύπρο, εστιάζοντας στο χάσμα που χωρίζει το εκτεταμένο νομοθετικό πλαίσιο από την καθημερινή εμπειρία των πολιτών. Υιοθετώντας το Κοινωνικό Μοντέλο της Αναπηρίας και αξιοποιώντας τη μεθοδολογία της ποιοτικής έρευνας, η μελέτη βασίζεται σε ημι-δομημένες συνεντεύξεις με τέσσερα άτομα με οπτική αναπηρία, επιλεγμένα με κριτήρια γεωγραφικής και διοικητικής ποικιλομορφίας (Ήπειρος, Ρόδος, Κύπρος). Τα ευρήματα της έρευνας αναδεικνύουν τέσσερις κεντρικούς πυλώνες αποκλεισμού: α) τις ανεπαρκείς και συχνά επικίνδυνες φυσικές υποδομές, β) τις σοβαρές γεωγραφικές ανισότητες στην πρόσβαση εκπαιδευτικών δομών και υπηρεσιών κινητικότητας, γ) τη γραφειοκρατική αγκύλωση και την έλλειψη κατάρτισης των θεσμικών οργάνων, και δ) τις βαθιά ριζωμένες κοινωνικές προκαταλήψεις που κυμαίνονται από τον οίκτο έως τον στιγματισμό. Η συγκριτική ανάλυση καταδεικνύει ότι, παρά την ύπαρξη εθνικών στρατηγικών και στις δύο χώρες, η έλλειψη μηχανισμών εφαρμογής και ελέγχου μετατρέπει τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα σε «κενό γράμμα». Η εργασία καταλήγει σε στοχευμένες προτάσεις πολιτικής για την ενίσχυση της προσβασιμότητας, τη θεσμική αναδιοργάνωση και την προώθηση της κοινωνικής ορατότητας των ατόμων με οπτική αναπηρία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου