Το θέμα της σεξουαλικότητας προκαλεί συνήθως συζητήσεις και αμηχανία στην οικογένεια όσο και στους εκπαιδευτές και θεραπευτές που ασχολούνται με άτομα τα οποία παρουσιάζουν νοητική αναπηρία. Συχνά, η επιθυμία κάποιου με νοητική αναπηρία να βρει σύντροφο ή ακόμα και να δημιουργήσει οικογένεια δημιουργεί άγχος στο περιβάλλον του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι συγκεκριμένες επιθυμίες να υποτιμούνται και να μην λαμβάνονται υπ’ όψιν από την οικογένεια και τους φροντιστές.
Τα άτομα με νοητική αναπηρία δεν έχουν την ευκαιρία να βιώσουν συντροφικότητα, να συνάψουν σεξουαλικές σχέσεις και να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια. Γενικότερα, τα παιδιά και οι έφηβοι με νοητική αναπηρία λαμβάνουν μειωμένη κοινωνική ενθάρρυνση σχετικά με τη σεξουαλικότητά τους και την έκφρασή της με αποτέλεσμα ως ενήλικες να έχουν ασαφή και συγκεχυμένη αίσθηση περί αυτής. Η απουσία αυτής της εκπαίδευσης μπορεί να προκαλέσει ποικίλες αρνητικές επιπτώσεις ακόμη και να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή ενός ατόμου με νοητική αναπηρία.
Υπάρχει η πεποίθηση ότι η σεξουαλική εκπαίδευση για τα παιδιά με νοητική αναπηρία είναι επικίνδυνη ή ανούσια. Λανθασμένα πιστεύεται από το οικογενειακό περιβάλλον ότι τα παιδιά αυτά δεν θα παντρευτούν, ούτε θα κάνουν παιδιά, οπότε δεν χρειάζονται πληροφορίες για θέματα σεξουαλικότητας. Οι γονείς δεν συζητούν μαζί τους για να τους πληροφορήσουν για αυτά τα θέματα ή όταν το κάνουν τους δίνουν παραποιημένες πληροφορίες για να τους προκαλέσουν φόβο και να τα απομακρύνουν από οποιαδήποτε σχετική ενέργεια. Επίσης, τα παιδιά και οι έφηβοι δυσκολεύονται να κατανοήσουν βιβλία και ενημερωτικά φυλλάδια διότι χρειάζονται πιο απλοποιημένη και προσαρμοσμένη στο νοητικό δυναμικό τους εκπαίδευση.
Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί για την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης παιδιών και εφήβων με αναπηρία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αποδεικνύουν ότι παρέχουν σημαντικά οφέλη για τους νέους. Στην Ελλάδα, ερευνητές εφάρμοσαν σε ένα αγόρι με το σύνδρομο Prader-Willi, πρόγραμμα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης με θετικά αποτελέσματα στην κατανόηση των δύο φύλων, αλλαγών στην εφηβεία και στη διάκριση δημόσιου και ιδιωτικού χώρου. Τονίζεται ότι για την επιτυχία των προγραμμάτων απαραίτητη είναι η αξιολόγηση του παιδιού σε νευροψυχολογικό επίπεδο.
Η αξιολόγηση θα πρέπει να γίνεται βαθμιαία και όχι σε στιγμιαία βάση γιατί τα αποτελέσματα τότε θα είναι αυθαίρετα και θα οδηγήσουν σε λάθη και ανακρίβειες. Με την κατάλληλη προετοιμασία και την ολοκληρωμένη αξιολόγηση σημειώνονται θετικά αποτελέσματα από την παρέμβαση και σε άλλους τομείς, όπως της καθημερινής διαβίωσης, σε ακαδημαϊκό και κοινωνικό επίπεδο.
Η σεξουαλική εκπαίδευση οφείλει να αποτελεί τμήμα της γενικότερης εκπαίδευσης παρέχοντας υπεύθυνη και έγκυρη πληροφόρηση. Θα πρέπει να διδάσκει θεματικές πουσχετίζονται με την ανατομία και τις κοινωνικές δεξιότητες, να έχει εκπαιδευτική διάσταση και να καλύπτει πνευματικές όψεις της σεξουαλικότητας. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να αναφέρεται σε θέματα αντισύλληψης και υγιεινής για περιορισμό των γεννήσεων, των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων καλλιεργώντας ταυτόχρονα μια υπεύθυνη στάση έναντι των ζητημάτων αυτών. Σκοπός είναι το παιδί να αποκτήσει αυτογνωσία και να έχει μια ποιοτική ζωή, απολαμβάνοντας τη σεξουαλική του έκφραση και αποφεύγοντας λάθη και κινδύνους για τη ζωή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου